9 Aralık 2010 Perşembe

aşk tek kişilik


sonbahar
mevsimlerin en güzeli.
cıvıl cıvıl günlerin sonu, gerçeğin eşiği.

mutsuzum.
mevsim yine sonbahar.

yapraklar sapsarı, sevemediğimden.
başımı kaldırıyorum her şeye rağmen dirençli, sağlam.
rüzgar gözlerimi yaşartırcasına hoyrat.
saçlarımla aşk yaşıyorlar.

bulutlar bir ressamın elinden çıkmış gibi,
sanki gerçek değil.
o kadar özgün
güzel.

bense, artık ben değilim.
rüzgara boyun eğmiş,
çoktan dökmüşüm göz yaşlarımı.
kaybetmiştim.

kalemlerim de beni özlemiş meğerse.
ben mutluyken onlar,
yalnız kalmışlar.

aşkın en güzel yanıydı belki de,
kelimelere karışmış göz yaşları ardında gizlenebilmesi.

aşka ne anlam yüklesem, içi yine boş.
hem zaten ne anlamı vardı ellerimde hissetmeden ellerini.
ne anlardım ben aşktan!
ne bilirdim ki hakkında?
yağmurda ıslanırken onunla birlikte saatlerce yürümeden,
gözlerine bakıp.
içim acımadıysa,
duyduğum özlemden.
yanmadıysam aşkın ateşinde
ne anlamı vardı ki aşkın?

iklimi sonbahar aşkımın
sonbahar ise mutsuz.
yalnız bir ben,
aşk tek kişilik bu oyunda.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder